ظروف غذایی در مقابل مواد پلاستیکی

طراحی و ساخت و ساز کانتینر غذا نقش مهمی در تعیین ماندگاری یک محصول غذایی دارد. انتخاب مناسب مواد و فن آوری های کانتینر و بسته بندی ، کیفیت محصول و طراوت را در طول توزیع و ذخیره سازی حفظ می کند. موادی که به طور سنتی در ظرف مواد غذایی مورد استفاده قرار گرفته اند شامل شیشه ، فلزات (آلومینیوم ، فویل و لمینت ، قلع و فولاد بدون قلع) ، کاغذ و پلاستیک هستند. علاوه بر این ، طیف گسترده تری از پلاستیک ها به هر دو شکل سفت و سخت و انعطاف پذیر معرفی شده اند. ظروف غذایی امروز اغلب چندین ماده را برای بهره برداری از خواص عملکردی یا زیبایی شناسی هر ماده ترکیب می کنند. با ادامه تحقیقات برای بهبود ظروف غذایی ، پیشرفت در این زمینه ممکن است بر تأثیر محیط زیست ظروف غذایی تأثیر بگذارد.

پلاستیک ها با استفاده از پلیمریزاسیون تراکم (پلی کندر) یا پلیمریزاسیون اضافی (PolyDdition) واحدهای مونومر انجام می شوند. در چند ضلعی ، زنجیره پلیمر با واکنش های چگالش بین مولکول ها رشد می کند و با تشکیل محصولات جانبی با وزن مولکولی کم مانند آب و متانول همراه است. پلی کوندیت شامل مونومرهایی با حداقل دو گروه عملکردی مانند الکل ، آمین یا گروههای کربوکسیلیک است.

در حالی که ، در PolyDdition ، زنجیره های پلیمری با واکنش های اضافی رشد می کنند ، که در آن دو یا چند مولکول ترکیب می شوند تا یک مولکول بزرگتر را بدون رهایی از محصولات جانبی تشکیل دهند. PolyDdition شامل مونومرهای اشباع نشده است و اوراق قرضه دو یا سه گانه برای پیوند زنجیره های مونومر شکسته می شود.

به طور کلی ، استفاده از پلاستیک برای غذا چندین مزیت وجود دارد ظرف پلاستیکی و بسته بندی سیال و قالب قابل استفاده ، پلاستیک ها را می توان در برگه ها ، شکل ها و سازه ها ایجاد کرد و انعطاف پذیری قابل توجهی در طراحی را ارائه می دهد. از آنجا که از نظر شیمیایی مقاوم هستند ، پلاستیک ها ارزان و سبک وزن با طیف گسترده ای از خواص فیزیکی و نوری هستند. در حقیقت ، بسیاری از پلاستیک ها قابل مهر و موم گرما ، چاپ آسان هستند و می توانند در فرآیندهای تولیدی که در آن ظرف تشکیل ، پر و مهر و موم شده در همان خط تولید است ، ادغام شوند. با این حال ، نقطه ضعف عمده پلاستیک ، نفوذپذیری متغیر آنها در برابر نور ، گازها ، بخارات و مولکول های وزن مولکولی کم است.

پلی پروپیلن سخت تر ، متراکم و شفاف تر از پلی اتیلن ، مقاومت خوبی در برابر مواد شیمیایی دارد و در ممنوعیت بخار آب موثر است. نقطه ذوب بالای آن (160 درجه سانتیگراد) باعث می شود که برای کاربردهایی که در آن مقاومت حرارتی لازم است ، مانند ظروف غذایی پر از گرم و مایکروویو ، مناسب باشد. مصارف محبوب شامل ظروف ماست و وان های مارگارین است. هنگامی که در ترکیب با یک سد اکسیژن مانند اتیلن وینیل الکل یا کلرید پلی وینیلیدن کلرید استفاده می شود ، پلی پروپیلن استحکام و موانع رطوبت را برای بطری های پانسمان Catsup و سالاد فراهم می کند .